Najwybitniejszymi przedstawicielami okresu romantyzmu w Anglii byli Jerzy Gordon Byron i Walter Scott. Obaj wnieśli swoją twórczością wiele do historii literatury. Byron urodził w roku 1788 w arystokratycznej rodzinie i zgodnie z zasadami panującymi w tej grupie był wychowywany. Po pewnym czasie wypowiada jednak walkę wszystkim przesądom i zwyczajom tej warstwy społecznej . Lekceważył krępujące indywidualizm i swobodę nakazy i zakazy religijne, moralne i obyczajowe, tak powszechne w sferach arystokracji. Piętnował również kapitalistyczny ucisk, wyrażając tym samym solidarność z rodzącym się w Anglii ruchem rewolucyjnym robotników. Taką postawą i specyficznymi poglądami naraził się arystokracji do tego stopnia, że musiał wyjechać z ojczyzny, co jest uznawane za typowy przykład poświęcenia się dla dobra głoszonych przez siebie ideałów. Po przymusowym wyjeździe z Anglii wziął udział w walkach wyzwoleńczych w Grecji. Podczas tych walk zachorował na febrę i zmarł w miasteczku Missolunghi. Jego śmierć zrobiła wrażenie na całym świeci. Byron został uznany za bohatera, który oddał swe życie w walce o wolność i ideały.